maandag 25 februari 2019

Geloof en traditie


Het is duidelijk dat de islam, het jodendom en de christelijke kerken veelal in hun oude tradities blijven steken, en geneigd zijn geloofsgenoten in bescherming te nemen, doch deze religies steunen ten onrechte op tradities en gewoonten die stammen van een gedegradeerde bevolking, die door sociale degradatie naar barre leefgebieden werden verdreven (uitdrijving van Adam en Eva uit het paradijs) om daar te overleven, gebieden die nauwelijks natuurlijk bescherming bieden tegen de heersende natuur elementen, voornamelijk een verzengende zon en hitte in de dag en ijzige koude in de nacht. 
Zeden en voorschriften opgenomen in de bijbel, ontstonden om de gedegradeerde en sociaal onredelijke patriarchale dominantie in de maatschappij,  binnen een leefbaar kader te krijgen. Een maatschappij die constant uitpuilde van uitspattingen, en asociaal dominant gedrag der mannen, waardoor er een redelijk bescherming der vrouwelijke leden vereist werd.
Zedelijke kleding voor vrouwen, die vandaag gezien wordt als een wetmatig deel van hun religies, ontstonden echter vanuit de noodzaal zich tegen de natuur van zon, hitte en koude te beschermen. De huid van de, uit het Europese binnenland gemigreerde blanke bevolking heeft nauwelijks of geen beschermende pigmenten tegen de U.V. stralen van de zon, waardoor het niet gebruiken van beschermende kleding fataal is in de vrije natuur van het Midden Oosten. Indien we vandaag de traditionele kledingvoorschriften bekijken, worden die echter niet aangepast aan de leefwereld waarin deze gelovigen leven, waardoor de islam naar de Koranteksten in regenwouden hun volgelingen verplichten zich naar Arabische normen en gewoonten te kleden, terwijl er geen aanwijzingen in de originele Koranteksten zijn die dit rechtvaardigen. Het is duidelijk dat de interpretatie van religie en gewoonten door vele religieuze leiders verkondigd, nog steeds in de achterlijke patriarchale en sociaal gedegradeerde sfeer van het Midden Oosten zijn blijven steken. Een intelligent wezen plaatst echter zijn geloof en religie in de realiteit van plaats en omstandigheden die maatschappelijk verantwoord zijn, daar geloof, religie en zeden, middelen zijn  om de maatschappij te harmoniseren en te leiden naar omstandigheden en mogelijkheden van natuur en maatschappij, en in die zin moeten getekend of hertekend worden.
Het onaangepast leven in een natuur, druist echter in tegen de natuur en zijn schepper, en is een indirecte belediging en negatie van deze schepper, of van God, Jahweh in het Hebreeuws, of Allah in het Hausa en door islamieten wordt genoemd. Doch het is duidelijk dat tot vandaag, de meest kerkleiders in de diverse geloofssektes, zich vasthouden aan oude waarden en tradities, wat slechts verklaarbaar is door een gebrek aan sociale aanpassing naar leefwereld en omstandigheden, of een sociaal intelligentie gebrek. Net dergelijk gebrek brengt mensen er toe om dit euvel via religie en gewoonten op te vangen, en zo een leefwereld te creƫren die voor hen leefbaar is.
Hetzelfde gebrek heeft echter tot gevolg dat er net zoveel sektes binnen een geloofsgemeenschap zijn, als er ontwikkelingen en sociale gebreken onder hun gelovigen zijn.
Hetzelfde gebrek heeft tot gevolg dat religie en wetten stuurs  worden, naar de belangen van de heersende kaste, en de man in de westerse patriarchale ontwikkelingen, waar deze bijbel dan ook een ongehoorde bijval kent, echter verbonden aan een veelvoud van interpretaties.
Merkwaardig genoeg zijn er vooral tropische gemeenschappen die het weten te klaren, om geloof en religie aan te passen aan moderne behoefte, zonder van de fundamenten van hun geloof of de sociale doelstelling af te wijken, wat indirect verwijst naar betere sociale ontwikkelingen in de meeste tropische landen.    

Geen opmerkingen:

Een reactie posten